آموزشاسلایدرتخصصیعلوم پایهمطلب علمی

بررسی نمونه‌های سیارکی که در فاصله ۳۵۰ میلیون کیلومتری زمین است

زمان مطالعه: 2 دقیقه
این یک سیارک دوردست است که فضاپیمای ژاپنی بر روی آن فرود آمد و سپس به زمین بازگشت.
بررسی نمونه‌های سیارکی که در فاصله ۳۵۰ میلیون کیلومتری زمین است
به گفته دانشمندان، قطعات یک سیارک دوردست به آشکار کردن اطلاعات بیشتر درباره دوران ابتدایی منظومه شمسی کمک کرده است.

پژوهشگران از نمونه‌هایی از یک سیارک استفاده کرده‌اند تا درباره نحوه شکل‌گیری سیارک‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند – و همچنین ترکیبات زمین ما بیشتر بدانند.

آن‌ها دریافتند که این سیارک از «کندریت‌های کربنی ایوونا-مانند» تشکیل شده است که به دانشمندان کمک می‌کند تا این‌ مسئله را که سیارک ممکن است از کجا آمده باشد، بهتر درک کنند. این کندریت‌های کربنی به لحاظ شیمیایی ابتدایی‌ترین شهاب‌سنگ‌ها محسوب می‌شوند و تصور می‌شود نزدیک‌ترین ساختار را به خورشید دارند.

اما این به روشن شدن ماهیت سیاره خودمان نیز کمک می‌کند: پژوهشگران بر این باورند، اجسام ریوگو-مانند منظومه شمسی خارجی تا ۶ درصد جرم زمین را تشکیل می‌دهند.

پژوهش‌های جدید نشان‌دهنده آخرین اکتشافات ریوگو است. این سیارک یک سیارک دوردست است که یک فضاپیمای ژاپنی بر روی آن فرود آمد و سپس به زمین بازگشت.

دانشمندان طی دو سال پس از بازگشت فضاپیمای هایابوسا ۲، به یافتن طیف وسیعی از اکتشافات جدید در مورد این سیارک ادامه داده‌اند که به‌نوبه خود به توضیح ماجرای منظومه شمسی ما در روزگاری که به مراتب جوان‌تر از اکنون بود، کمک کرد.

دانشمندان در گذشته توانسته‌اند اجرام بسیار دور منظومه شمسی را پس از سقوط آن‌ها به زمین به شکل شهاب‌سنگ، بررسی کنند، اما هایابوسا ۲ نمایانگر نخستین باری بود که پژوهشگران می‌توانستند چنین نمونه‌هایی را بدون اینکه در جریان فرآیند سقوط، از جو عبور کند و روی سیاره افتاده باشد، مشاهده کنند.

یافته‌های جدید در مقاله‌ای با عنوان «سهم اجرام ریوگو-مانند در فهرست مواد ناپایدار زمین با کمک تجزیه‌وتحلیل ایزوتوپی مس و روی» که در «نیچر آسترونومی» منتشر شده است‌، توضیح داده شد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا